Идэр бага насандаа Би хаана төрөө вэ хэмээн эргэлзэнхэн явахдаа Алаг дэлхийд төрсөн минь учиртай гэж бодон Есөн эрдэнийн эх ороноороо Миний муусайн найз нартайгаа хэрэн хэсэж явахад Боржигоны бор талд нэгэн сайхан эмэгтэйг Дагуулахдаа л дагуулна гэсээр эхнэрээ болгож тусдаа гараад Жаргал зовлонг Зүүдэлж байхдаа Амьддаа бие биенээ хайрлахыг сургасан ээжийнхээ Битгий урваарай миний хүү гэж байсан Эхийн сэтгэл насан эцэст санаанд орж Ижийтэйгээ байхад сайхан байжээ гэж халаглаж сууна
Ноён Солиот
No comments:
Post a Comment